شب های بی کسی

یکی را دوست دارم

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه منکه او را دوست دارم

ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند <<وای>>

به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم

ولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند

صبا را دیدم و گفتم صبا:دستم به دامانت

بگو از من به دلدارم تو را من دوست می دارم

ولی ناگه ز ابر تیره برقی جست و روی ماه را بپوشاند

من به خاکستر نشینی،عادت دیرینه دارم

سینه مالامال درد،اما دلی بی کینه دارم

پاکبازم من ولی،در آرزوی عشق بازی

مثل هر جنبنده ای،من دلی در سینه دارم

من عاشق،عاشق شدنم

در کدامین مکتب و مذهب جرم است پاکبازی

در جهان،صدها هزاران پاکباز،هر سینه دارد

کار هر کس نیست مکتب داری این پاکبازان

هدیه از سلطان عشق،بر هر دو پایم پینه دارم

من از بیراهه های هله بر می گردم

هزار و یک شب دیگر،نهفته زیر لب دارم

مثال کوزه می سوزد تنم از عشق،امید طَرِب دارم

حدیث تازه ای از عشق مردان حرب دارم

من عاشق عاشق شدنم.من عاشق عاشق شدنم

نوشته شده توسط: افشین در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385|+|